วันพฤหัสบดีที่ 19 มีนาคม พ.ศ. 2552

จดหมายถึงคุณตา ฉบับที่ 6













พ่อ ที่คิดถึง


วันนี้ฝนที่บ้านเรา(ชล)ตกค่อนข้างหนัก เมื่อ 2 วันก่อนก็ลงที อากาศไม่ดีเลย หนาวๆ ร้อนๆ แม่มีเรื่องจะบอก 2 -3 เรื่อง

เรื่องแรกก็คือ ต้นกล้วยที่พ่อปลูกไว้ มันกำลังออกปลี หางเบ้อเริ่ม ทั้ง 2 กอเลย แต่ไม่น่าจะใช่กล้วยน้ำว้านะ เพราะว่ามันใหญ่มาก ดูลูกของมันก็ใหญ่เกินจะเป็นน้ำว้า อาจเป็นหักมุขก็ได้ กะว่า มันคงจะสุกพอดีกับงานทำบุญ 100 วันของพ่อ

เรื่องที่สองก็คือ มินิไร่ข้าวโพดของพ่อ ออกฝักแก่แล้ว เราแม่ลูกเก็บมานึ่งฝักมันกินแล้วนะจ๊ะ แข็งไปนิด แต่ก้อร่อย และเมื่อ 2 วันที่แล้ว แม่ก็เลยรื้อซากต้นมันทิ้งหมด และคงไม่เอาอะไรมาลงปลูกอีกแล้ว แต่จะเอาหญ้ามาลง โม่กะว่า จะเอาชุดม้าหินอ่อนขนาดกลางมาวางไว้ นั่งเล่นวันหยุด หรือตอนเย็นๆ

เรื่องสุดท้ายก็คือ โม่กลัวว่าแม่จะเหงา ก็เลยพาไปเดินที่ตลาดน้ำ 4 ภาคพัทยา อยู่เลยนาจอมเทียนไป เกือบถึงบ้านอำเภอที่เราเคยไปกินข้าวที่ระเบียงร้านมันโผล่ออกไปนอกทะเล จำได้ป่าว

ตลาดน้ำนี้ ก่อสร้างด้วยไม้ทั้งหมดในเนื้อที่ ประมาณ 64 ไร่ กลางน้ำเลย แบ่งเป็นโซนภาคต่างๆ มีภาคเหนือ ภาคกลาง ภาคใต้ ภาคอิสาน มีสินค้าโอท็อปของแต่ละภาคมาวางขาย หากขี้เกียจเดินก็มีเรือบริการพายชมรอบตลาด กลางวันจะร้อนมาก ต้องเอาหมวก เอาร่มไปด้วย แต่พอไปตอนช่วงค่ำๆ ไม่มีแดด ก็ไม่สนุกเท่าไหร่ เพราะร้านส่วนหนึ่งปิดไปแล้ว มีร้านอาหารทั้งเป็นรูปแบบของร้าน และแบบยองยองเหลา

แม่มีรูปมาฝากเหมือนเดิมจ๊ะ

ไปก่อนนะ จะไปดูหลังบ้านหน่อย ป่านนี้เปียกฝนหมดแล้วก็ไม่รู้ เพราะมัวฝอยอยู่กะพ่อ...

แม่






วันอังคารที่ 17 มีนาคม พ.ศ. 2552

จดหมายถึงคุณตา ฉบับที่ 5




พ่อ ที่คิดถึง.....




มีเรื่องมาเล่าให้พ่อฟัง เรื่องเจ้าตัวเล็ก "น้องม่อน" ไปเที่ยวภูเก็ตมาเมื่อวันที่ 10-15 มีนานี้เอง ประมาณว่าเป็นโบนัสทัวร์ของ AIS ให้พนักงาน ก็เลยเมลล์รูปมาให้ ตั้งหลายใบ เดี๋ยวแม่จะเอาให้พ่อดูสัก 2 ใบที่คิดว่า "เจ้าหมอนี่..มันเชื้อ(พ่อ)ไม่ทิ้งแถวเลยนะ" พ่อท่าจะเป็นปลื้ม..ใช่ป่ะ
รูปซ้ายมือไม่ต้องอธิบายมาก แม่ตั้งชื่อว่า "เนื้อหอม"
รูปขวา 5 คนที่เท้าติดพื้นหาด เป็นผู้หญิงหมด เจ้าม่อนคนเดียว กระโดดลอยเลย
สงสัยเลือดแชมป์เชียร์ลีดเดอร์ประเทศไทย สมัยเรียน ปวส. จะฉีดแรง..
คืนนี้ จุดประสงค์คือส่งรูปลูกให้ดู ก็ไม่มีอะไรเล่าแล้วหละ ไปก่อนนะ ตีหนึ่งแล้ว...
พ่อ...ฝันดีนะ
แม่

วันอาทิตย์ที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2552

จดหมายถึงคุณตา ฉบับที่ 4


บอกพ่อเรื่อง......
เขื่อนแม่งัด...เมื่อวันวาน
พ่อ...... คิดถึงวันที่เราไปเขื่อนแม่งัดได้ป่าว??

เขื่อนแม่งัดสมบูรณ์ชล เป็นเขื่อนที่สร้างขึ้นตามพระราชดำริของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว เดิมชื่อว่า เขื่อนแม่งัด ตั้งอยู่บนลำน้ำแม่งัด สาขาแม่น้ำปิง อ.แม่แตง จ.เชียงใหม่
เขื่อนแม่งัดเป็นเขื่อนดินถม สูง 59 เมตร ยาว 1,950 เมตร อ่างเก็บน้ำมีพื้นที่ 16 ตารางกิโลเมตร สามารถเก็บกักน้ำได้สูงสุด 265 ล้านลูกบาศก์เมตร
เขื่อนแม่งัดเริ่มก่อสร้างเมื่อปี
พ.ศ. 2520 โดยกรมชลประทาน การก่อสร้างตัวเขื่อนแล้วเสร็จเมื่อปี พ.ศ. 2527 ต่อมา กฟผ. ได้เข้ามาดำเนินการก่อสร้างโรงไฟฟ้าพลังน้ำ ในปี พ.ศ. 2528 แล้วเสร็จในปี พ.ศ. 2528 ติดตั้งเครื่องกำเนิดไฟฟ้า ขนาดกำลังผลิตเครื่องละ 4,500 กิโลวัตต์ จำนวน 2 เครื่อง รวมกำลังผลิตทั้งสิ้น 9,000 กิโลวัตต์ สามารถผลิตพลังงานไฟฟ้าได้ปีละ 19 ล้านกิโลวัตต์ชั่วโมง
พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานนามเขื่อนว่า เขื่อนแม่งัดสมบูรณ์ชล เมื่อวันที่ 16 มกราคม พ.ศ. 2529 และเสด็จพระราชดำเนินทรงประกอบพิธีเปิดเขื่อน เมื่อวันที่ 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2529

ย่อหน้านำเรื่องดูเป็นวิชาก๊าน วิชาการ... แต่จริงๆ กำลังจะเล่าเรื่องว่าเขื่อนแม่งัด อยู่ไม่ไกลจากบ้านของเราที่เชียงใหม่ ขับรถ 20 นาทีก็ถึงแล้ว และเราก้ไปเที่ยวมาหลายครั้งแล้วด้วย

แต่ที่มันมีความหมายเป็นพิเศษ อยู่ตรงที่ เราไปกันพร้อมหน้าครอบครัว แถมครอบครัวป้าแอ๊ด พี่สาวแม่, เพื่อนลูก, หลาน(ลูกน้องสุดท้อง), เหลน (ลูกของหลาน) ทั้งหมด 17 ชีวิต กิน..เล่น..นั่งเรือ..ถีบเรือ..มีแต่เสียงหัวเราะ มีแต่กลิ่นอายของความสุข จนกลบความหนาวของต้นเดือนมกราคม 2548

แม่ก็เลยเอารูปของพวกเราทั้งหมดที่ไปมาลง และแถมรูปพ่อยืนลูบเคราแพะ เผื่อพ่อมีโอกาสได้ท่องเว็บที่บ้านใหม่ของพ่อ แว้บเข้ามาดูหน่อยนะ
ออ..ขอบอกอีกเรื่องเกี่ยวกับพ่อว่า อีเมลล์ของพ่อยัง Run อยู่ เมื่อวานแอบชะแว้บเข้าไป (ก็แอบจำพาสเวิร์ดของพ่อได้ด้วย) มีจดหมายขยะอยู่ 3 ฉบับ เสียใจด้วยนะพ่อ ที่ไม่ใช่ อีเมลล์กิ๊กพ่อ ... delete ไปแว้ว...
คุณยายมล

วันศุกร์ที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2552

จดหมายถึงคุณตา ฉบับที่ 3




พ่อ... ใครบ้าง...มางานพ่อ

แม่ลืมเล่าให้พ่อฟังเรื่องญาติพี่น้องของเราที่มางานของพ่อ ตอนแรกคิดว่าคงไม่มีใครมา เพราะพ่อมาหยุดลมหายใจเสียไกลจากเพื่อนฝูงพี่น้อง แต่หลวงตาบอกว่า นึกไม่ถึงเลยคนต่างถิ่นแท้ๆ มาตายที่นี่ คนมางานเยอะจนไม่มีที่จอดรถ ป้ายทะเบียน เชียงใหม่ เชียงราย สุพรรณ กรุงเทพฯ ชลบุรี แม่ก็ปลื้มแทนพ่อ วันนี้เอารูปญาติๆ พี่น้องลูกหลาน มาลงก่อนนะ มีป้าศิริพร, โกจุก, ป้าเล็ก, เจ้าต้น, อี๊แดง, เจ้าติ๊ก, หนูปุ้ย, เจ้าป๊อก น้องหญิง แต่อี๊แดงไม่มาถ่ายรูปด้วยนิ แล้วเห็นพระรูปหล่อนั่นไหม นายม่อนลูกรักพ่อไง เออๆ..พ่อดูรูปละกันนะ เดี๋ยวส่งอีเมล์ไปให้ดู พรุ่งนี้เล่าใหม่นะ ไปนอนก่อน
แม่

อ้วน ลูกสุดท้องของพ่อ....




เท่าที่แม่จำได้ เราเลี้ยงหมา แมว มามากมายหลายรุ่น แต่ไม่มีตัวไหนจะสนิทชิดเชื้อกับพ่อราวกับเป็นลูกจริงๆ เท่ากับ "เจ้าอ้วน" หรือบางทีเรามักจะเรียกมันอย่างล้อเลียนว่า "อาอ้วง" ขอเล่าเรื่องมันหน่อยนะ

อาอ้วง เป็นสุนัขผสม พ่อมันเป็นเทอเรีย ชื่อไอ้แบ้งค์ เป็นสุนัขแสนซื่อของผู้พันทหาร บ้านตรงข้ามกับเรา ที่มันหนีออกจากบ้านมาหาแม่ของอ้วน
ส่วนแม่ของอาอ้วง เป็นพันธ์ผสมบางแก้วกับเยอรมันเชฟเพิร์ด ชื่อ มะหมี่ (มันก็เลยมีหลายพันธ์ในตัว) เกิดเมื่อวันที่ 9 มกราคม 2550 ที่เชียงใหม่ มันมีพี่น้อง 5 ตัว จำหน่ายจ่ายแจกไป เก็บไว้ตัวหนึ่งเพราะลักษณะมันแปลกไม่เหมือนตัวอื่น พอเราย้ายมาอยู่ชลบุรีเมื่อ 12 กรกฎาคม 51 อาอ้วงได้ขวบครึ่ง เราเอามันติดสอยห้อยตามมาอยู่ด้วย เพราะพ่อขู่โม่เอาไว้ว่า "ถ้าไม่ให้เอาอ้วนมาด้วย พ่อก็ไม่มา" เฮ้อ...
นึกถึงวันที่เดินทางมา ม่อนเป็นคนขับรถให้ ข้าวของเต็มรถจนขยับแทบไม่ได้ อาอ้วงตื่นเต้นมาก ไม่ยอมกินข้าวกินน้ำ ตั้งแต่ออกจากเชียงใหม่ จนถึงนครสวรรค์ ถ้าจะทนหิวไม่ไหว ก็เลยซัดทั้งข้าว ทั้งน้ำ
มาอยู่ที่ชลบุรีเหมือนคุณหนู จูงไปเบาไปหนักทุกวัน วันละ 2 เวลา เช้า-เย็น (ปกติมันวิ่งไปฉี่-อึ เองตอนอยู่เชียงใหม่) เพราะที่นี่ หมาเยอะ และเป็นบ้านจัดสรรค์ที่รั้วเตี้ย มันสามารถกระโดดขึ้นไปยืนยิ้มบนรั้วเลย พ่อก็เลยต้องจูงไป (เดี๋ยวนี้กลายเป็นแม่บ้าง โม่บ้าง ที่เป็นพนักงานจูงหมาไปขี้) นี่ยังกังวลว่า ต่อไปจะเอามันไปฉี่ ไปอึที่ไหน เพราะบ้านขึ้นเกือบเต็มโครงการแล้ว กลุ้มจังพ่อ ช่วยคิดหน่อยสิ
วันที่ 10 มกรา 2552 วันที่พ่อป่วยเข้าโรงพยาบาล อาอ้วงไม่ยอมกินข้าวกินน้ำ จนถึงวันที่ 16 เดินโซเซ ตามหาพ่อ เราขับรถมาจอดมันก็เดินวนรอบรถ มองหาพ่อ...ซึมเศร้า...หางตก ไม่กระดิกให้เราเลย
เรานึกว่ามันจะไม่รอดแล้ว... ไม่รู้จะทำอย่างไรให้มันกินข้าว โม่ก็เลยตัดสินใจจุดธูปบอกพ่อคืนวันที่ 16 ที่ศาลาวัด ก่อนกลับบ้าน ว่า.."พ่อช่วยไปบอกอาอ้วงกินข้าวด้วยนะพ่อ"
ไม่รู้ว่าพ่อมาบอกมันหรือเปล่า เช้าวันที่ 17 ก็เริ่มกินไก่หน่อยนึง และกินข้าวนิดๆ ..
กว่ามันจะเหมือนเดิม โอ้ย เหนื่อยมาก เดี๋ยวนี้มันได้ใจ แต่เราก็รักมัน เพราะสัญญาไว้กับพ่อก่อนพ่อจะจากไป ว่าเราจะดูแลมันอย่างดีเหมือนพ่อดู....วันที่พ่อจากไป อ้วนมีอายุ 2 ขวบ กับ 4 วัน ไม่รู้ว่ามันคิดถึงพ่ออยู่มั้ยหนอ ??
คงมีเรื่องมันมาเล่าอีกนะ...อย่าเพิ่งเบื่อเลย

คุณยายมล

วันพฤหัสบดีที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2552

ความหมายดี๊ดี


http://www.youtube.com/watch?ZZSi02uccrc

การฟังเพลง จังหวะ ทำนองเป็นสิ่งสำคัญ แต่ที่สำคัญที่สุด คือความหมายของเพลงต้องดีด้วย.. นี่ในความคิดของคุณยายมลนะ เพลงนี้ความหมายมันมันเป็นสัจธรรมเหลือเกิน ใครอยากฟัง ก็คลิกตามลิงค์ข้างบนนี้นะคะ แต่คุณยายเอาเนื้อเพลงมาให้ดูค่ะ ซึ้งๆๆๆ

Eclipse
All that you touch ..........All that you see......... All that you taste ..............All you feel. ................ All that you love ..............All that you hate .................All you distrust............. All you save........... All that you give........ All that you deal ...............All that you buy, beg, borrow or steal. .......... All you create ..........All you destroy .............All that you do ..............All that you say. ............ All that you eat .......And everyone you meet .........All that you slight .......And everyone you fight. All that is now ...................All that is gone .............. All that's to come and everything under the sun is in tune but the sun is eclipsed by the moon.

"There is no dark side of the moon really. Matter of fact it's all dark."

คุณยายมล

๙ คำสอนพ่อ




คุณยายมลขออัญเชิญระราชดำรัสสอนในโอกาศต่างๆ มาฝากคุณๆ ค่ะ
๙ คำพ่อสอน
๑. ความเพียร
...การสร้างสรรค์ตนเอง การสร้างบ้านเมืองก็ตาม มิใช่ว่าสร้างในวันเดียว ต้องใช้เวลา ต้องใช้ความเพียร ต้องใช้ความอดทนเสียสละ แต่ที่สำคัญที่สุดคือความอดทน คือไม่ย่อท้อ ไม่ย่อท้อต่อสิ่งที่ดีงาม สิ่งที่ดีงามนั้นทำมันน่าเบื่อ บางทีเหมือนว่าไม่ได้ผล ไม่ดัง คือดูมันครึทำดีนี่ แต่ขอรับรองว่าการทำให้ดีไม่ครึต้องมีความอดทน เวลาข้างหน้าจะเห็นผลแน่นอนในความอดทนของตน...
กระแสพระบรมราโชวาท พระราชทานแก่นักเรียน นักศึกษา ครู และอาจารย์
ในโอกาสเข้าเฝ้าฯ วันที่ ๒๗ ตุลาคม ๒๕๑๖

๒. ความพอดี
...ในการสร้างตัว สร้างฐานะนั้นจะต้องถือหลักค่อยเป็นค่อยไป ด้วยความรอบคอบ ระมัดระวังและความพอเหมาะพอดี ทำไม่เกินฐานะและกำลัง หรือทำด้วยความเร่งรีบ เมื่อมี พื้นฐานแน่นหนารองรับพร้อมแล้ว จึงค่อยสร้างค่อยเสริมความเจริญก้าวหน้าในระดับที่สูงขึ้น ตามต่อกันไปเป็นลำดับ ผลที่เกิดขึ้นจึงจะ แน่นอน มีหลักเกณฑ์เป็นประโยชน์แท้และยั่งยืน...
พระบรมราโชวาท ในพิธีพระราชทานปริญญาบัตร ของมหาวิทยาลัยขอนแก่น วันที่ ๑๘ ธันวาคม ๒๕๔๐

๓. ความรู้ตน
...เด็กๆ ทำอะไรต้องหัดให้รู้ตัว การรู้ตัวอยู่เสมอทำให้เป็นคนมีระเบียบ และคนที่มีระเบียบดีแล้วจะสามารถเล่าเรียนและทำการงานต่างๆ ได้โดยถูกต้องรวดเร็ว จะเป็นคนที่จะสร้างความสำเร็จและความเจริญให้แก่ตนเอง แก่ส่วนรวมในอนาคตได้อย่างแน่นอน...
พระบรมราโชวาท พระราชทานลงพิมพ์ในหนังสือ”วันเด็ก” ประจำปี ๒๕๒๑

๔. คนเราจะต้องรับและจะต้องให้
...คนเราจะเอาแต่ได้ไม่ได้ คนเราจะต้องรับและจะต้องให้ หมายความว่า ต่อไปและเดี๋ยวนี้ด้วย เมื่อรับสิ่งของได้มากก็จะต้องพยายามให้ ในการให้นั้นให้ได้โดยพยายามที่จะสร้างความสามัคคีในหมู่คณะและ ในชาติ ทำให้หมู่คณะและชาติประชาชนทั้งหลายมีความไว้ใจซึ่งกันและกันได้ ช่วยที่ไหนได้ก็ช่วย ด้วยจิตใจที่ เผื่อแผ่โดยแท้
พระบรมราโชวาท พระราชทานแก่นักศึกษามหาวิทยาลัยขอนแก่น วันที่ ๒๐ เมษายน ๒๕๒๑

๕. อ่อนโยนแต่ไม่อ่อนแอ
...ในวงสังคมนั้นเล่า ท่านจะต้องรักษามารยาทอันดีงามสำหรับสุภาพชน รู้จักสัมมาคารวะ ไม่แข็งกระด้าง มีความอ่อนโยน แต่ไม่อ่อนแอ พร้อมจะเสียสละประโยชน์ส่วนตนเพื่อส่วนรวม...
พระบรมราโชวาทในพิธีพระราชทานปริญญาบัตรของจุฬาลงการณ์มหาวิทยาลัย วันที่ ๒๕ มิถุนายน ๒๔๙๖

๖. พูดจริงทำจริง
...ผู้หนักแน่นในสัจจะ พูดอย่างไรทำอย่างนั้น จึงจะได้รับความสำเร็จ พร้อมทั้งความศรัทธาเชื่อถือ และความยกย่องสรรเสริญจากคนทุกฝ่าย การพูดแล้วทำคือ พูดจริงทำจริง จึงเป็นปัจจัยสำคัญในการส่งเสริมเกียรติคุณของบุคคลให้เด่นชัด และสร้างเสริมความดี ความเจริญ ให้เกิดขึ้นทั้งแก่บุคคลและส่วนรวม...
พระบรมราโชวาทในพิธีพระราชทานปริญญาบัตรของจุฬาลงการณ์มหาวิทยาลัย วันที่ ๑๐ กรกฏาคม ๒๕๔๐
๗. หนังสือเป็นออมสิน
...หนังสือเป็นการสะสมความรู้และทุกสิ่งทุกอย่างที่มนุษย์ได้สร้างมา ทำมา คิดมา แต่โบราณกาล จนทุกวันนี้ หนังสือจึงเป็นสิ่งที่สำคัญ เป็นคล้ายๆ ธนาคารความรู้ และเป็นออมสิน เป็นสิ่งที่จะทำให้มนุษย์ก้าวหน้าได้โดยแท้
พระบรมราโชวาท พระราชทานแก่คณะสมาชิกห้องสมุดทั่วประเทศ ที่เข้าเฝ้าทูลละอองธุลีพระบาท ๒๕ พฤศจิกายน ๒๕๑๔

๘. ความซื่อสัตย์
...ความซื่อสัตย์สุจริต เป็นพื้นฐานของความดีทุกอย่าง เด็กๆ จึงต้องฝึกฝนอบรมให้เกิดมีขึ้นในตนเอง เพื่อจักได้เติบโตขึ้นเป็นคนดีมีประโยชน์ และมีชีวิตที่สะอาดที่เจริญมั่นคง...
พระบรมราโชวาท พระราชทานลงพิมพ์ในหนังสือ”วันเด็ก” ประจำปี ๒๕๓๑

๙. การเอาชนะใจตน
...ในการดำเนินชีวิตของเราจะต้องข่มใจ ไม่กระทำสิ่งใดๆ ที่เรารู้สึกด้วยใจจริงว่าชั่ว ว่าเสื่อม เราต้องฝืน ต้องต้านความคิดและความประพฤติทุกอย่าง ที่รู้สึกว่าขัดกับธรรมะ เราต้องกล้าและบากบั่นที่จะกระทำสิ่งที่เราทราบว่าเป็นความดี เป็นความถูกต้องและเป็นธรรม ถ้าเราร่วมกันทำเช่นนี้ให้ได้จริงๆ ให้ผลของความดีบังเกิดมากขึ้น ก็จะช่วยค้ำจุนส่วนรวมไว้มิให้เสื่อมลงไป และจะช่วยให้ฟื้นคืนดีขึ้นได้เป็นลำดับ
พระราชดำรัส พระราชทานเพื่อเชิญไปอ่านในพิธีเปิดการประชุมยุวพุทธิกสมาคมทั่วประเทศ
ครั้งที่ ๑๒ ที่จังหวัดพระนครศรีอยุธยา วันที่ ๑๒ ธันวาคม ๒๕๑๓